بِسْمِ اللهِ الرَّحْمن ِالرَّحیمِ

بِسْم اللَّهِ وَ بِاللَّهِ

سَدَدْتُ اَفْواهَ الْجِنِّ وَالاِنْسِ وَالشَّیاطینِ وَالسَّحَرَةِوَالاَبالِسَةِ مِنَ الجِنِّ وَالاِنْسِ

وَالسَّلاطینِ وَ مَنْ یَلُوذُ بِهِمْ

بِاللَّهِ الْعِزیزِ الاَعَزِّ وَ بِاللَّهِ الْکَبیرِ الاَکْبَرِ

بِسْمِ اللَّهِ الظّاهِرِ الْباطِنِ الْمَکْنُونِ الْمَخْزُونِ

الَّذى اءقامَ بِهِ السَّمواتِ وَالاَرْضَ

ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

وَ وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ بِما ظَلَمُوا فَهُمْ لایَنْطِقُونَ قالَ

 اخْسَؤُا فیها وَلاتُکَلِّمُونِ ،

وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَىِّ الْقَیُّومِ

وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً

وَ خَشَعَتِ الاَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ اِلاّ هَمْساً

وَ جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ اَکِنَّةً اَنْ یَفْقَهُوهُ وَ فى اذانِهِمْ وَقْراً

وَ اِذا ذَکَرْتَ رَبَّکَ فِى الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى اَدْبارِهِمْ نُفُوراً

وَ اِذاقَرَاْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ الَّذینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالاْخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً

وَ جَعَلْنامِنْ بَیْنِ اَیْدِیهِمْ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهمْ سَدّاً فَاَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لایُبْصِرُونَ

 اَلْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلى اَفْواهِهِمْ وَ تُکَلِّمُنا اَیْدیهِمْ فَهُمْ لایَنْطِقُونَ

لَوْ اَنْفَقْتَ ما فِى الاَرْضِ جَمیعاً ما اَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ

وَلکِنَّ اللَّهَ اَلَّفَ بَیْنَهُمْ اِنَّهُ عَزیزٌ حَکیمٌ

وَ صَلّىَ اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرینَ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى‏اش همیشگى است،به نام خدا و به خدا،دهانهاى جنّ،و انس و شیاطین و جادوگران و ابلیسان از جنّ و انس و پادشاهان و هرکه به آنها پناه مى‏برند بستم به خداى عزیز عزیزتر و به خداى‏بزرگ بزرگتر،به نام خداى ظاهر باطن مستور محفوظ که بر پا کرد به آن آسمانها و زمین را،سپس بر عرش مستولى شد،به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانى‏اش همیشگى است،عذاب بر آنان واقع شد،به خاطر ستمى که روا داشتند،پس آنان سخن نمى‏گویند.به آنان گفت همچون سگ در دوزخ دور شوید وسخن نگویید،
و فروتن شد چهره‏ها براى آن زنده‏ پاینده.و به تحقیق محروم شد آن‏که بار ستم به دوش کشید،آهسته شد صداها در برابر خدا،پس نشنوى مگر صدایى‏پنهان و بر قلوب کافران پرده نهادیم،بازدارنده از اینکه قرآن را بفهمند،و در گوشهایشان سنگینى،زمانى که پروردگارت را در قرآن به تنهایى یاد کنى،به خاطر رمیدگى از حق روى به پشت بازگردانند،زمانى که قرآن بخوانى،بین تو و آنان‏که‏ایمان به آخرت ندارند،پرده پوشیده‏اى قرار مى‏دهیم،و از پیش رویشان،سدّى و از پشت سرشان سدّ مى‏گذاریم،پس آنان را پوشانیدم،در نتیجه حق را نمى‏بینند،امروز بر دهانهایشان مهر مى‏زنیم،و دستهایشان با ما سخن‏ گویند،پس خود آنان سخن نگویند،اگر همه آنچه در زمین خرج مى‏کردى،نمى‏توانستى بین دلهایشان الفت پدید آورى‏ ولى خدا میان آنان الفت برقرار کرد،به درستى که او عزیز و حکیم است،و درود خدا بر محمّد و خاندان پاکش.

دریافت سایردعاهای کوتاه واثربخش